[RE: ตอนเบ็คแฮมจากแมนยูไปมาดริด]
ในฐานะแฟนหงส์แดง ผมเคยเห็นนักเตะระดับตำนานอย่างเคนนี่ ดัลกลิช หรือเอียน รัช อยู่กับทีมยาวๆ และพาทีมประสบความสำเร็จมากมาย แต่ก็เคยเจอเหตุการณ์ที่นักเตะสำคัญย้ายออกไปแบบไม่คาดคิดเหมือนกัน อย่างกรณีของสตีฟ แม็คมานามาน ที่ย้ายไปมาดริดฟรีๆ ในปี 1999 หรือไมเคิล โอเว่น ที่ไปในปี 2004 ซึ่งทั้งสองเคสนี้กระทบจิตใจแฟนบอลหนักมาก เพราะเป็นเด็กปั้นที่เติบโตมากับสโมสร แต่เลือกทิ้งทีมไปในช่วงที่ยังมีอะไรให้พิสูจน์อีกเยอะ
ถ้าเทียบเคสเบ็คแฮมกับเทรนต์จากมุมมองของผม ผมว่ามันต่างกันเยอะจริงๆ เบ็คแฮมย้ายเพราะปัญหาภายในชัดเจน ความสัมพันธ์กับเฟอร์กี้พังจนถึงจุดที่อยู่ด้วยกันต่อไม่ได้ แถมตอนนั้นเขาอายุ 28 แล้ว อยู่ในจุดพีคของอาชีพ และแมนยูก็ยังได้เงินจากการขายเขา ซึ่งมันสมเหตุสมผลในแง่ธุรกิจฟุตบอล แต่เทรนต์ (ถ้าจะย้าย) ตอนนี้อายุแค่ 26 เป็นรองกัปตันทีมลิเวอร์พูล และเป็นสัญลักษณ์ของทีมยุคใหม่ ถ้าเขาย้ายแบบฟรีๆ หลังหมดสัญญาเหมือนที่ข่าวลือบอก มันจะเจ็บปวดกว่าเยอะสำหรับแฟนหงส์ เพราะเราเห็นเขามาตั้งแต่อ้อนแต่ออก และเขาคือหนึ่งในฟูลแบ็คที่เติมศักยภาพเกมรุกให้ทีมในลำดับต้นๆ ของโลกตอนนี้ การเสียเขาไปโดยไม่ได้อะไรกลับมาเลยมันเหมือนถูกแทงข้างหลัง
จากประสบการณ์ที่เห็นลิเวอร์พูลเสียโอเว่นไปมาดริด ผมจำได้ว่าแฟนบอลโกรธมาก เพราะเขาเป็นดาวยิงที่เราคาดหวังว่าจะพาทีมกลับไปยิ่งใหญ่ แต่สุดท้ายเลือกไปหาความสำเร็จที่อื่น ถ้าเทรนต์ย้ายจริง ผมว่าอารมณ์แฟนหงส์คงคล้ายๆ กัน คือเสียใจปนโกรธ แต่ก็อาจจะไม่ช็อกเท่าเบ็คแฮม เพราะข่าวลือมันวนมานานแล้ว เหมือนที่คอมเมนต์นึงบอกว่า “เหมือนแฟนตึงๆ กันมาเป็นปี รู้ในใจแล้วว่าไปไม่รอด” ซึ่งผมเห็นด้วย
ส่วนตัว ถ้าเทรนต์จะไปมาดริดจริง ผมคงรู้สึกเหมือนตอนเสียแม็คมานามานมากกว่าเบ็คแฮม เพราะมันคือการจากไปของเด็กปั้นที่เราภูมิใจ และเขาจะไปเติบโตกับทีมอื่นในวัยที่ยังมีอะไรให้ทำกับลิเวอร์พูลได้อีกเยอะ แต่ถ้ามองในแง่ดี ฟุตบอลสมัยนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว นักเตะมีสิทธิ์เลือกอนาคตตัวเองมากขึ้น ผมแค่หวังว่าถ้าเทรนต์ไป เขาจะจากไปแบบให้เกียรติสโมสร ไม่ใช่ทิ้งไปแบบไม่เหลือเยื่อใย เพราะสำหรับแฟนบอลยุค 80’s อย่างผม ความผูกพันกับนักเตะมันลึกซึ้งกว่ายุคนี้เยอะเลย