ครบ 4 ปีที่แม่ไป… (หลัง 3 วัน)
แม่เรากรอบสีขาวนะคะ ขออนุญาตปิดหน้าไว้เลยแล้วกัน
ตอนนี้เราพอทำใจได้แล้ว นึกถึงวันที่คุยกัน หัวเราะกัน
แต่มีช่วงที่ทะเลาะกัน หนักมาก
สองสามวันเราทำบุญงานใหญ่ (เป็นไอเดียลุงเรานะคะ เราไม่ค่อยอยากทำ แต่ไม่หือไม่อือ เพราะป้าเราก็เห็นด้วย)
เป็นงานบุญแต่แฝงมีเลี้ยง (แหงล่ะแถวบ้านปอมีพิธีแบบนี้ใช่ย่อยที่ไหน)
ใครที่ตาม SS จะรู้ว่าเราตั้งมู้แม่บ่อยในช่วงเขาป่วย สุดท้ายนี้คือความเจ็บปวดไม่ใช่แค่การสูญเสีย แต่คำว่ามะเร็งยังหลอนหูปอเสมอ
(ปอสบายดีนะคะ)
ขอบคุณค่ะ
ปล.แม่ ย่า ตา ส่วนยายยังอยู่นะคะ